Wierzyłam, w coś tak odległego
Tak jakbym była człowiekiem
Oraz wypierałam się uczucia bezradności
We mnie, we mnie
Wszystkie obietnice, które złożyłam
Jedynie, by was zawieść
Uwierzyliście we mnie, lecz ja jestem rozbita
Nic mi nie zostało
A wszystko, co czuję to okrutne pragnienie
Przez cały ten czas upadaliśmy
A teraz jestem zagubiona w raju
Chciałabym, by przeszłość przestała istnieć
Jednak trwa dalej
Chciałabym czuć się tak, jakbym tu należała
Przerażona jestem tak samo jak wy
Nic mi nie zostało
A wszystko, co czuję to okrutne pragnienie
Przez cały ten czas upadaliśmy
A teraz jestem zagubiona w raju
Uciekajmy, uciekajmy
Pewnego dnia już nie poczujemy więcej cierpienia
Zabierzcie je wszystkie, swoje cienie
Ponieważ nie pozwolą mi one odejść
Dopóki nic mi nie zostało
A wszystko, co czuję to okrutne pragnienie
Przez cały ten czas upadaliśmy
A teraz jestem zagubiona w raju
Samotna i zagubiona w raju
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz